موجودی زنده بنام انسان هستم،از نوع مذکر که خلقت خود را مدیون معبودی بی­همتا می­دانم. موجودی هستم که به نظر می­آید متشکل از دو قطره آبی بیش نیستم ولی اگر به اعماق بنگرم وجود و منشأ لحظه لحظه اجزای خود را مدیون بی­همتایی هستم که هر چه هستم و هر چه دارم از وجود اوست. موجودی هستم که دوست دارم بدانم چرا زنده­ام و چرا زندگی می­کنم، چرا رشد می­کنم و به تکامل می­رسم.چرا زندگی نامحدود خود را گاهی با لذت و شور و شوق و گاهی با رنج و مصیبت و مشقت سپری می­کنم.چرا و چگونه می­توانم غصه بخورم،گریه کنم، اشک بریزم، بغض کنم و از عمق خویش برنجم. چگونه خوب و بد را پس از تشخیص به اجرا می­گذارم. چگونه مثبت و منفی را گاهی دور از هم و گاهی به هم می­چسبانم.

چرا این موجود ساخته شده و تکامل یافته آزادی را ترجیح می­دهد،تحمل تنهایی را ندارد، چرا عاشق می­شود و طلب معشوقه می­کند.

به راستی مقصد کجاست و هدف از این همه سردرگمی و غفلت چیست؟ چرا اینگونه باید به این دنیای ناچیز که ماندنی نیست و مدام تحرک دارد و از نسلی به نسل دیگر، از فرقه­ای به فرقه­ای دیگر پیموده می­شود خیره شویم، با اینکه نمی­دانیم چه لحظه­ای رفتنی هستیم و خبر از محدود آینده خود نداریم. چرا به هر جا که می­نگرم و به هر چه می­اندیشم و بر روی هر چیز کوچکی که دست می­گذارم نشانه­ای از وجود تو در آن می­بینم.

( تسبیح می­کنند خداوند را آنچه در آسمانها و زمین است.)

همان موجودی که انسان نامیده شد سرشتش از خاک است و هنگامی که عمرش به پایان می­رسد، خاک او را در آغوش می­گیرد. آنجاست که همه عوامل دور شده و همان انسان بی­خبر را محاکمه می­کنند و مورد بازخواست قرار می­دهند. وکارنامه اعمالش را در دستان راست و چپ او قرار می­دهند. آنجاست که عده­ای از اعمال خود راضی و بعضی­ها میگویند اشتباه کردیم. چرا که دیگر هیچ فرصتی برای جبران گذشته خود ندارند و کار را تمام شده می­دانند. پس خدایا تنها ترا می­پرستم و تنها از تو یاری می­جویم چرا که بی­نظیرترین معبود عالی برای عالم هستی.

خدایا سپاس ترا که هیچ عمل و عکس­العملی بدون خواست و اراده تو صورت نمی­گیرد.

خداوندا همه جوارح­ام و تمام وجودم همه گوش به فرمان تو آماده باش برای اجرای فرمان تو می­باشد. در غیر اینصورت در تنگنایی قرار می­گیرم که در زیر فشار باید به سوالاتی جوابگو باشم.

                                    "پروردگارا مرا به حال خود وامگذار" 

سلام خدمت همه دوستام

بالاخره یعد از شاید بگم یک سال و نیم من موفق شدم دوباره وبلاگمو بروز کنم

تو این مدت هم مسافرت بودم از خیلی از دوستام هم متشکرم که بهم پیغام میدادند

اما این بار سعی میکنم فاصله طولانی نیفته ....

و این هم تقدیم به همه کسائی که طعم عشقو چشیدن....

يه چشم هميشه بايد توش اشك باشه وگرنه ميسوزه

يه دل هميشه بايد توش غم باشه وگرنه ميشكنه

يه لب هميشه بايد روش خنده باشه وگرنه زود پير ميشه

يه كبوتر هميشه بايد عشق پرواز داشته باشه وگرنه اسير ميشه

يه صورت هميشه بايد شاد باشه وگرنه به دل هيچكس نمي چسبه

يه ديوار بايد به يه تير تكيه داشته باشه وگرنه ميريزه

يه جاده بايد انتها داشته باشه وگرنه مثله يه كلافه سردرگمه

يه قناري بايد به خوش آوازيش ايمان داشته باشه وگرنه ساكت ميشه

يه قلب پاك هميشه بايد به يه نفر وابسته باشه وگرنه فاسد ميشه

 و عشق.. سفر به روشني اهتزاز خلوت اشياست.

و عشق ... صداي فاصله هاست ، صداي فاصله هايي كه غرق ابهامند.

خوشا به حال گياهان كه عاشق نورند و دست منبسط نور روي شانه ي آن هاست .

نه وصل ممكن نيست ، هميشه فاصله يي هست .

و چه تنهاست اگر كه ماهي كوچك ، دچار آبي درياي بي كران باشد...

موفق و پیروز باشید

(سلام دوستان شايد اين آخرين پستم باشه تا سه ماه )

كل زندگي به مثابه يك لطيفه بزرگ كيهاني است. زندگي پديده اي جدي نيست ، اگر آن را جدي نگيري ، در واقع آن را از دست مي دهي .درك زندگي تنها از طريق خنده ممكن است .آيا تا به حال توجه كرده اي كه انسان تنها جانوري است كه مي خندد؟ ارسطو مي گويد كه انسان تنها جانور صاحب منطق است . ولي اين حرف كاملا صحت ندارد ، چون كه مورچه ها و زنبور ها هم موجوداتي بسيار منطقي هستند. در واقع ، در مقايسه با زنبور و مورچه ، انسان موجودي غير منطقي به نظر مي رسد . كامپيوتر هم وسيله اي است بسيار منطقي و در مقايسه با آن نيز انسان بسيار غير منطقي است .انسان تنها جانوري است كه مي خندد. زنبور ها ، مورچه ها و كامپيوتر ها هيچ كدام نمي خندند. فقط انسان از چنين موهبتي برخوردار است. خنده ، نقطه اوج رشد انسان است ، از طريق خنده است كه انسان به خدا نزديك مي شود ، زيرا فقط به وسيله بالاترين صفت انساني است كه مي توان به نهايت دست يافت . خنده به مانند پلي بين انسان و خداوند است.         

                                                            برگرفته از كتاب عشق ، رقص زندگي ( اوشو )

ببيند  زندگي  زيباست، كو چشمي كه  زيبايي

كو  دل آگاهي  كه در  هستي  دلارائي ببيند

صبحا  تاج طلا  را بر ستيغ كوه يابد

شب  گل الماس  را بر سقف مينايي ببيند

ريخت ساقي باده هاي گونه گون در جام هستي

غافل آنكه  سكررا در باده پيمايي ببيند

از بخت دارد بي خدا  در  بي كسي ها شكوه ها

شادمان آنكه  خدا را وقت  تنهايي  ببيند

جويند  زشت بينان  را بگو در  ديده  خود عيب

ببيند  زندگي زيباست كو چشمي كه  زيبايي

« زندگي چيزي است غير ممكن ؛ نبايستي باشد، ولي هست. بودن ما ، درختان ، پرندگان ، اينها همه معجزه است. واقعا معجزه است براي اينكه كل كائنات بي جان است. ميليونها و ميليونها ستاره و ميليونها و ميليونها منظومه شمسي همگي فاقد حيات هستند. فقط بر روي زمين ، اين سياره نا چيز كه در مقايسه با كل كائنات ذره اي غبار بيش نيست حيات و زندگي به وجود آمده است. زمين خوش اقبال ترين مكان در كل هستي است ؛ چرا كه در آن پرنده ها مي خوانند ، درختان رشد مي كنند و شكوفه مي دهند، انسانها عشق مي ورزند، آواز مي خوانند ، مي رقصند. واقعا كه اتفاقي غير قابل باور رخ داده است.»

ما انسان ها ، همه چشم به راه آن روز هستيم و مي دانيم كه خواهد رسيد.

                       تصور کن اگه حتی تصور کردنش سخته                            
جهانی که هر انسانی تو اون خوشبخته خوشبخته
جهانی که تو اون پول و نژاد و قدرت ارزش نيست
جواب هم‌صدايی‌ها پليس ضد شورش نيست
نه بمب هسته‌ای داره، نه بمب‌افکن نه خمپاره
ديگه هیچ بچه‌ای پاشو روی مين جا نمي ‌زاره
همه آزاده آزادن، همه بی‌درد بی‌دردن
تو روزنامه نمی‌خونی، نهنگا خودکشی کردن
جهانی را تصور کن، بدون نفرت و باروت
بدون ظلم خود کامه، بدون وحشت و تابوت

با سلام خدمت همه شما عزيزان و دوستاني كه به من لطف دار ين و به من سر مي زنين . امروز قصد دارم جواب چند تا از دوستانم رو كه به من ايميل زده بودن و سوال كرده بودن رو بدم با خودم گفتم همه سوالها رو جمع كنم و يكجا جوابشون رو تو وبلاگم بدم.

امير از من پرسيده بود كه چرا تو وبلاگت خاطره نمي نويسي در صورتي كه در بيشتر وبلاگها دوستان ديگر  از خودشون هم خاطره مي نويسن؟ در جوابش بگم كه امير جان اگه خدا بخواد دارم خاطره هاي خوب رو جمع آوري مي كنم و بعد ها به مرور زمان يكي يكي ميگم.

سوال بعدي كه دوست خوبم مينا از من پرسيده بود اين هست كه تو وبلاگت چرا از خبرهاي جديد روز استفاده نمي كني مگه وبلاگت عمومي نيستش؟  مينا جان من وبلاگمو هر دو هفته اي آپ ميكنم و خبر هم براي يك روز الي دو روزه ...پس احتياجي نيست بخوام خبر هم بنويسم با وجود اينكه براي خبر دادن اين همه رسانه ها وجود دارد و نيازي به اطلاع رساني من نيست.

سوال خوب ديگه اي كه دوست عزيزم پرواز در قسمت نظرات پرسيده بود اينه كه سعيديا يعني چي‌؟ اگه بخوام جوابشو به طنز بدم ميگم كه : ما اكثرا ميگيم يا علي   يا حسين   يا ابوالفضل ......اما توي اسم من اين يا بجاي اينكه در اول قرار داشته باشه گذاشتم بعد از سعيد   يعني سعيديا ....شوخي كردم سعيديا خودش يه داستان مفصل داره در واقع يك خاطره خيلي جالب هستش كه انشالله در آينده اي نزديك براتون ميگم.

اما دوست عزيزي كه اسمشو نميخوام بگم از من درخواست كرده بود كه اگه من متن يا خاطره اي بدم ميتوني تو وبلاگت بدي در صورتي كه اسمي از من نياري؟ در جوابش بگم كه من فقط در صورت دادن منبع اين كار را ميكنم. اگه بدون منبع باشه معذورم اما ميتونم مخفف اسمشو بنويسم.

يه دوست مهربون دارم به اسم ... كه خيلي به من لطف داره و از من سوال كرده وبلاگت بوي عشق و عرفان ميده آيا ارتباطي بين اين دو تا مي بيني؟  خدمتت عرض كنم كه ارتباط داره اما قابل گفتن نيست فقط ميتونم اينو بگم كه پرده كعبه به رنگ مشكي هستش و مشكي هم كه خودتون ميدونين رنگ عشقه و شايد با اين جمله منظورمو بهتر بفهمي  كعبه يك سنگ نشان است كه ره گم نشود   حاجي احرام دگر بند ببين يار كجاست

در آخر اين رو هم بگم كه نيكا خانم ( آبجي مهربونم )توي قسمت نظرات به من گفته كه تا متن رو نخوندي نظر نده... ميخوام بگم كه شما از كجا ميدونين من نميخونم...من هيچ وقت نوشته اي رو تا نخونم نظر نميدم نه تنها در وبلاگ بلكه در مسايل ديگر...به قول امروزيا تا چيزي رو نفهميدي زيرشو امضا نكن.

زياد سرتونو درد نيارم باز اگه كمبودي ...چيزي مي بينيد ما رو ببخشين .سوالي هم داشتين در خدمتم.

Ψ موفق و سربلند باشين Ψ